บทที่ 29 ฉันลืมเหมือนที่นายลืมไง

ฉันลืมเหมือนที่นายลืมไง

ตกดึก

ตะวันยืนพิงรถอยู่หน้าคอนโดของอัยยา ท่าทีดูนิ่งเฉยราวกับแค่มายืนรับลม แต่สายตาคมที่มองไปทางทางเข้าอาคารซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับบอกชัดว่าเขากำลังรอใครบางคนอยู่

ในหัวชายหนุ่มเดาไว้แล้วว่า ป่านนี้เธอน่าจะยังติดงานอยู่ที่ร้านข้าวต้มร้านเดิม ร้านที่เขาบังเอิญเจอเธอครั้งก่อน

เดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ